ترجمة "halife" إلى العربية

(Ar. ḫalf “birinden sonra gelmek”ten ḫalіfe) 1. Hz. Muhammed’den sonra onun vekîli olarak din ve dünya işlerinde bütün müslümanların önderi, aynı zamanda devletin reisi olan kişi, emîrü’l-müminin: Halîfenin ve Türk milletinin selâmetine duâ etti (Rûşen E. Ünaydın). 2. Birinin yerine geçen kimse, vekil. 3. târih. Osmanlı devletinde resmî dâirelerde memurluk ve kâtiplik yapan kimse. 4. Eskiden mektep hocasının yanında bulunan ve ona yardım eden kimse, kalfa: Akademi’de Eflâtun’un halîfesi idi (Kâtip Çelebi’den Seç.). 5. târih. Enderun’da harem ağalarını okutan kimse. 6. târih. Sekban fırınlarında ekmekçibaşıdan sonra gelen kişi, fırının en kıdemlisi. 7. tasavvuf. Bir mürşidin, dervişleri arasından mürşit olmaya ve derviş yetiştirmeye mânen ehliyet kazanmış olduğu için seçip belli bir usûl içinde irşâda memur ettiği mürîdi. 8. din. ve tasavvuf. Cenâbıhakk’ın, ilmine vâris kılarak yeryüzünde hükmetmek üzere dünyâya gönderdiği Hz. Âdem; peygamberlerden ve insân-ı kâmillerden her biri: Hani Rabb’in meleklere: “Muhakkak ben yeryüzünde -benim emirlerimi tebliğ ve infâza memur- bir halîfe -bir insan, âdem- yaratacağım” demişti (Kur’an Terc.).