ترجمة "bucak" إلى العربية

(Eski Türk. buçġāk) 1. Köşe, kenar: Dîdâra karşı Zâtî sâfî sürer safâlar / Sûfî bucakta dâim hayrân olup uyuklar (Zâtî – T.S.). Sakla beni bucağında / Can vereyim kucağında (Karacaoğlan). Yassı ovalara, kuytu bucaklara sığınacağım (Safiye Erol). 2. yeni. İlçelerin bölündüğü idârî kısımlardan her biri, nâhiye [Bucaklar, 1978 yılından îtibâren ilçeye ve beldeye dönüştürülerek zamanla kaldırılmıştır]. ѻ Bucak bucak aramak: (Bir şeyi, bir kimseyi) Her yerde aramak: Devr-i ruhunda bulmadı bir kûşe-i ferâğ / Bu köhne bâğı aradı gönlüm bucak bucak (Rûhî-i Bağdâdî). Bucak bucak gezmek: Bir yerin her tarafını gezmek. Bucak bucak kaçmak (saklanmak): (Bir kimse veya bir şeyle karşılaşmamak için) Gizlenmek, görünmek istememek: En yakınlarımızdan bile bucak bucak kaçtığımız, derdimizi kimselere söyleyemediğimiz günlerimiz olmaz mı? (Sait Fâik). Gün oluyor onu ölecek gibi seviyorum, gün oluyor bucak bucak kaçıyorum (Mahmut Yesâri).