ترجمة "budala" إلى العربية

(Ar. bedіl “değişmiş olan, karşılık”ın çoğul şekli budelā’dan) [Türkçe’de tekil anlamında kullanılır] 1. Aklının azlığından dolayı yeterince düşünemeyen ve akıllıca hareket edemeyen (kimse), aptal, ahmak, bön, alık 2.(İsim tamlamasının ikinci öğesi olarak) Bir şeye düşüncesizce düşkünlük gösteren kimse

(Ar. bedіl “değişmiş olan, karşılık”ın çoğul şekli budelā’dan) [Türkçe’de tekil anlamında kullanılır] 1. Aklının azlığından dolayı yeterince düşünemeyen ve akıllıca hareket edemeyen (kimse), aptal, ahmak, bön, alık: O budala bu sözdeki nükteyi asla kastetmemişti (Târık Buğra). Arapça’da cemi olan “büdelâ”yı müfret olarak Türk hançeresine tıpatıp uydurarak budala şekline soktuk, fakat onun müfredi bedîl’i semtimize uğratmadık (Nejat Muallimoğlu). 2. (İsim tamlamasının ikinci öğesi olarak) Bir şeye düşüncesizce düşkünlük gösteren kimse: “Gösteriş budalası.” “Para budalası.” A zavallı çocuk sevdâ budalası olmuş, baksanıza gözleri bel bel bakıyor (Hüseyin R. Gürpınar). ● Budalaca sıf. ve zf. Budala bir kimsenin davranacağı tarzda, budala gibi, akılsızca, aptalca: Ben bîçâre bu sözlere budalaca inandım (Mehmet E. Yurdakul). Hem bu ne budalaca tesellî (Peyâmi Safâ).