ترجمة "tevakkuf" إلى العربية

(Ar. vuḳūf “ayakta durmak”tan tevaḳḳuf) 1. Bekleme, durma: Bu tevakkufa arabacı râzı olmaz (Hüseyin R. Gürpınar). Şâyeste’yi orada bırakarak yerinden kalktı, aşağıya indi; fakat sofada tevakkufa mecbur oldu (Hâlit Z. Uşaklıgil). Tevakkuf yok seninçin, dâimî bir seyre tâbisin (Mehmet Âkif). 2. (Olması diğer bir şeye) Bağlı olma. ѻ Tevakkuf etmek: 1. Beklemek, durmak: Hiç sesini çıkarmamış, bir sâniye bile tevakkuf etmemiş, derhal silâhını sol eline almış (Yâkup K. Karaosmanoğlu). 2. OIması başka bir şeye bağlı bulunmak: İcrâsı büyük bir fedâkârlığa tevakkuf edecek bir şey emret (Hüseyin R. Gürpınar). Demek bütün âmâl-i hayâtının bağteten tahakkuk edivermesi yalnız şu iki üç yüz liraya tevakkuf ediyor, öyle mi?... (Hâlit Z. Uşaklıgil).