ترجمة "medhal" إلى العربية

(Ar. duḫūl “girmek”ten medḫal) 1. Giriş yeri, giriş: Müdâfaadan başka çâre yoktu, zîra kalenin methali pek dardı, huruç hareketi imkânsızdı (Ömer Seyfeddin). Bu ilk mektubum bir methal olsun (Yahyâ Kemal’den). 2. Bir binâ veya binâ bölümünde ilk girilen ve asıl kısma geçişi sağlayan yer, giriş: Kadınlar, methali yüksek yerli bir tahta paravana ile setredilmiş olan orta kapıya doğru yürümekteler (Hüseyin R. Gürpınar). Tiyatro methallerinin havagazı memeleri hemen kâmilen sönmüş (Hüseyin C. Yalçın). Bütün mârifeti o muazzam eserin methalini tâmire münhasır kalmış demekle aldanıyor. Bu zat görmemiş mi ki asıl mesâînin münhasır olduğu yerler kalenin surları, yer altı galerileri, kuleler, istihkâmlar, sarnıç ve diğer yerlerdir (Yahyâ Kemal). 3. Boğaz, körfez, tünel, geçit, sokak gibi yerlerin girişi, ağız: Gemiler buraya medhalinden girerdi, burası Kadırga limanı diye mâruftur (Kâtip Çelebi’den Seç.). 4. Bir kitabın başında ayrıca yer alan, eseri ve içindeki konuları açıklayıcı bölüm, başlangıç, giriş, takdim, girizgâh. 5. Bir ilme başlangıç veya hazırlık maksadıyle yazılmış kısa ve özlü eser, risâle: “Medhal-i kavâid: Gramere giriş.” 6. Bir işe karışma, parmağı olma, etkisi bulunma: Çelebilikte bilin medhali yoktur nesebin / İlm ile muttasıf olan kişi olur çelebi (İbn Kemal). 7. mus. Türk mûsikîsinde fasıl başlarında peşrev yerini tutan, peşrevden daha kısa ve çok daha serbest olan beste.

[Ar. (medha:l) {OsT} is. مدخل 1. Giriş yeri; giriş; bir yapı veya bahçeye giriş yeri; methal. 2. Boğaz, körfez, sokak vb.nin girişi; ağız. 3. (Kitap için) ön söz; giriş. 4. mecaz. Bir işte eli olma; karıştırma; parmağı olma.