ترجمة "leb" إلى العربية

(Fars. leb) 1. Dudak: “Gonca-leb: Gonca dudaklı.” “Şeker-leb: Dudakları tatlı olan.” Hasret-i la’l-i lebinle gark-ı eşk-i dîdeyim (Leskofçalı Gālib). Okşar leb-i ma’sûmunu enfâs-ı saâdet (Cenap Şahâbeddin). Lebinde hande vü nağme devâm eder yoluna (Cenap Şahâbeddin). 2. Kenar: “Leb-i cû: Akarsu kenarı.” “Leb-i sâgar: Kadehin kenarı.” “Leb-i havz: Havuz kenarı.” Geh bir leb-i cûda hoş-nişînim (Muallim Nâci). Al deste piyâleyle sebû ey dil-cû / Çık gez ara bir tâze çemen bir leb-i cû (Yahyâ Kemal’den). ѻ Leb değmez: İçindeki kelimelerde dudakların birbirine değmesiyle çıkan b, p, f, m, v harflerinden biri bulunmadığı için okunurken dudakların birbirine değmediği manzûmeler için kullanılır [Saz şâirleri arasında rağbettedir]: “Remzi Dede isimli Mevlevî şeyhinin, ‘Tarîk-i aşka gir ehl-i Hudâ ol / Gönül gel lâyık-ı her i’tilâ ol’ beytiyle başlayan gazeli leb değmezdir.”