ترجمة "koç" إلى العربية

(Orta Türk. [Oğuzca] koç < koçngar) [Kelime Farsça, Macarca ve Moğolca’ya da geçmiştir] 1. Damızlık erkek koyun: Şu gelen göçe benzer / Göç değil hiçe benzer / İçinde bir güzel var / Kınalı koça benzer (Mâni – Ö.T.S.). Keskin sırat koç üstünde geçilir (Orhan V. Kanık). 2. mec. Yiğit delikanlı: Hakk’a şükür koçların devrânıdır / Cümle âlem bu demin hayrânıdır (Kadı Burhâneddin – Ö.T.S.). Erzurum koçlarının şânı yazılı barda / Erzurumlu Emrah’ın rûhu var kehribarda (Zeki Ö. Defne – Ö.T.S.). ѻ Koç burunlu: Burnu koç burnuna benzer şekilde tümsekli olan. Koç dövüşü: Bu iş için yetiştirilmiş koçlara yaptırılan dövüş: Şehzâdebaşı’nda koç dövüşüne götürürlerdi (Ahmet Râsim). Koç katımı: 1. Koçların bir müddet ayrı tutulduktan sonra çiftleşmek üzere koyunların arasına salınması. 2. Bu işin yapıldığı güz mevsimi: Koç katımı geçmiş, koyunlar kuzulamış (Târık Buğra). Koç katımı fırtınası: Ekimin ilk haftasında esen sayılı fırtına. Koç yiğit: Genç, gürbüz, yakışıklı delikanlı: Davulbazlar çalınsın / Oynasın koç yiğitler (Türkü). Koç yiğitler gider gelir yazıdan / Yaralılar yatamıyor sızıdan (Karacaoğlan). Çâr köşe fânî dünyâda / Koç yiğitler olmasaydı / Dünyâyı zulmet alırdı / Ağlayanlar gülmeseydi (Köroğlu). Koçum: Genç erkekler, delikanlılar için kullanılan hitap sözü.

Koç (takımyıldız)