ترجمة "kese" إلى العربية

(Fars. kіse) 1. Para, tütün, mühür, saat vb. cepte taşınan şeyleri koymaya mahsus kumaş, örgü, deri veya boncuktan ufak torba: Duvardan kedi atladı / Bekçinin ödü patladı / Merak etme bekçi baba / Bey kesesini yokladı (Mâni). Meşin keselerin içindeki paraları alarak bir tânesini oraya bırakmışlar (Ömer Seyfeddin). Fakat kesesindeki parayı sayınca otuz bin dirhemden fazla parası olduğunu görür ve taşı alır (Ahmet H. Tanpınar). 2. Bâzı şeylerin içine konduğu kumaş veya meşin kılıf: “Cüz kesesi.” “Kur’an kesesi.” “Un kesesi.” “Pirinç kesesi.” “Şeker kesesi.” 3. teşmil. Bir kimsenin kendine âit para, servet, maddî imkân [Bu anlam daha çok deyimlerde ortaya çıkar]: “Kesesine güvenmek.” “Kesesinden eklemek.” “Keseme göre.” Ne versem vallâhi kazancımdan değil kesemden vereceğim (Mahmut Yesâri). İçimde şu sessiz fakîre bütün kesemi vermek arzuları var (Yusuf Z. Ortaç). Bugün... her keseye göre lokanta bulabilirsiniz (Burhan Felek). 4. Yıkanırken kir çıkması için ele geçirilerek vücûda sürtülen, ağzı el girecek genişlikte ufak torba [Hamam kesesi de denir]: “Bürümcük kese.” “Kıl kese.” “Sof kese.” Kese sabun sürünmenin zevkini de orada anlamıştım (Refik H. Karay). 5. Keselenmek işi: “Tellâk kese yaparken canımı acıttı.” “Kese ücreti hamam parasına dâhil mi?” 6. Fâtih Sultan Mehmed devrinden îtibâren zamâna ve paranın râyicine göre değişen, nihâyet 500 kuruşta karar kılan para birimi [Kese akçe veya kesakçe de denirdi]: Yüz elli keselik malım olsa da... (Karacaoğlan). Yine eskiden resmî muâmeleler gibi husûsî işler de kese üzerine cereyan eder, alış verişlerde kese kullanılırdı. “Yüz keseye aldım, beş yüz keseye sattım” tâbiri seksen–yüz yıldan beri işitilmez olmuştur (Mehmet Z. Pakalın). 7. anat. Organizmadaki, iç duvarları epitel hücreleriyle örtülmüş kapalı boşluklara verilen isim: “Göz yaşı kesesi.” “Safra kesesi.” “Embriyon kesesi.”