ترجمة "kalb" إلى العربية

(Ar. ḳalb) 1. İki akciğer arasında ve biraz solda bulunan, emme basma bir tulumba durumunda, vücuttaki kanı akciğerlere ve akciğerlerden döndükten sonra tekrar vücûda sevkederek kan dolaşımını sağlayan organ, yürek: “Kalp cerrâhîsi.” “Kalp damarı.” “Kalp ameliyatı.” 2. kısa. Bu organda ortaya çıkan hastalık: “Kalbi var.” “Kalpten şüpheleniliyor.” 3. Îman, sevgi ve nefretin, iyi ve kötü bütün duyguların, anlayış, duyuş, seziş yeteneklerinin kaynağı olduğu kabul edilen, insanın mânevî varlığının merkezi, gönül: Çalış gam-ginleri şâd etmeğe şâd olmak istersen / Sevindir kalb-i nâsı gamdan âzâd olmak istersen (Es’ad Muhlis Paşa). İlk sevdiği kadının kalbinde şimdiye kadar kendisinden başka hiçbir sevgi yer tutmamıştı (Ahmed Midhat Efendi). Karnı açlardan ziyâde kalbi açlara acırım (Cenap Şahâbeddin). 4. mec. Bir şeyin tam ortası, merkezi: En son Bektaş Ağa çöktü diz üstü / Titrek elleriyle gererken yayı / Her yandan bir merak sardı alayı / Ok uçtu, hedefin kalbine düştü (Yahyâ Kemal). 5. mec. Can evi, en önemli nokta: Cemâatin kalbi ve merkezi güya o idi (Rûşen E. Ünaydın). Kâbe, bütün bu hareketlerin kıblesi ve kalbi olan Kâbe! (Rûşen E. Ünaydın).