ترجمة "ip" إلى العربية

(Eski Türk. yıp, “y”nin inceltici etkisiyle yip > ip) 1. Dokuma malzemesinden yapılan ve bağlamak için kullanılan, çeşitli kalınlıkta bükülmüş sicim: “Çamaşır ipi.” “Paket ipi.” “Ölçü ipi.” Kapı iple çekilerek açıldığı için bizi karşılayan yoktu (Refik H. Karay). Etrâfımda ipe dizili çamaşırlar gibi müphem dalgalanışlar... (Peyâmi Safâ). Sonra da ayrı ayrı iplere kandiller dizilir (Sâmiha Ayverdi). 2. İplik. 3. kısa. mec. Asarak öldürme cezâsı: Ben ip korkusunu / Boynuma alır, cüret eder / Düzen kurarım (Ahmed Vefik Paşa). Para ipten adam alır (Ahmed Midhat Efendi). 4. mec. Bağ: Bir gün aşk iplerini kopararak dişiyle / O engin ufka doğru bir meltem esişiyle / Ümîdimin sadeften gemisi yelken açtı (Necmeddin H. Onan). Fakat her şeye rağmen cemiyet geleneklerinin büyüğe saygı teâmülü, iki kardeş arasındaki ipi kopmayacak bir ayarda gevşek tuttuğundan, İbrâhim Efendi’nin muhteşem konağı ile Hilmi Bey’in mütevâzi evi (...) iki yakın akraba evi manzarası arzederdi (Sâmiha Ayverdi).