ترجمة "halvet" إلى العربية

(Ar. ḫalvet) 1. Çevre ile her türlü ilişkiyi kesip yalnız kalma, tenhâya çekilme: Bilmem ne bu ihtiyâr-ı halvet (Abdülhak Hâmit). 2. İçinde hiç kimsenin bulunmadığı tenhâ ve kapalı yer: Bezme teşrîf eyle ey çeşm-i âfet / Bu şeb hâne halvet, eyle muhabbet (Türkü). Otur bu hâne-i halvette tenhâ / Dilinde zikr ola gönlünde Mevlâ (Şemseddin Sivâsî). 3. Gözlerden uzak olacak şekilde bir yerde birileriyle baş başa kalma: Ol sohbete nutk hemdem olmaz / Ol halvete kimse mahrem olmaz (Nâbî’den). Veli Koca’ya, “Tez olalım aslanım” dedikten sonra kapıya döndü, halvetin bittiğine işâret etmek için el çıptı (Safiye Erol). 4. Hamamlarda yalnız başına yıkanmaya mahsus, genellikle tek kurnalı çok sıcak bölme. 5. (Dervişler için) Şeyhinden emir veya izin alarak ibâdet, zikir, murâkabe, riyâzet ve gönlünü her türlü istek ve arzudan, mâsivâdan temizleyip benliğinden sıyrılma ve Hakk’a erişme amacıyle tek başına bir hücreye kapanma: Bu yüzden de hocası Ak Şeyh’ten halvet riyâzet istedi (Sâmiha Ayverdi). 6. tasavvuf. Kulun Allah’ın huzûrunda onunla halleşmesi, mânen sohbet etmesi durumu: Duysa bunu şâh-ı cihan katresine verirdi can / Olmaz bahâ kevn ü mekân bu halvetin şerbetine (Niyâzî-i Mısrî).