ترجمة "ezel" إلى العربية

(Ar. ezel) 1. Başlangıcı olmayan geçmiş zaman, başlangıcı tasavvur edilemeyen zaman. Karşıtı: EBED. 2. Ruhlar âleminin başlangıcı: “Ezel meclisi.” “Ezel buyruğu.” “Bezm-i ezel.” “Hükm-i ezel.” Kim ezel günü şâha mahrem-i esrâr ise / Haldaşımdır râzdaşımdır gelsin ol bîçâreler (Eşrefoğlu Rûmî’den). Ezel bezminde en evvel mey-i sahbâyı ben gördüm (Leskofçalı Gālib). ● Ezelden zf. (Ayrılma hâli ekinin kalıplaşmasıyle) 1. Yaratılışından îtibâren, yaratıldığından beri: Üstünde gök, sürekli bulutlarla yüklüdür / Altında gür deniz ki ezelden köpüklüdür (Yahyâ Kemal). Gönül ezelden öksüz (Ali M. Arolat). 2. Çok eskiden beri, başından beri: “Bu işe ezelden hazır.” “Ezelden râzıyım.” Bu aya sultan ay derler / Kaymak ile baldan yerler / Ezelden âdet kılınmış / Bekçiye bahşiş verirler (Mâni). ѻ Ezelden ebede: 1. Geçmiş sonsuzluktan gelecek nihâyetsizliğe kadar bütün var oluş boyunca. 2. Her zaman: “Ezelden ebede dostuyum.”

(Ar. ẕillet “hor ve hakir olmak”tan eẕell) Çok (daha, en, pek) zelil, çok aşağılık: “Ezell-i nâs: Halkın en aşağısı, en aşağılık adam.”