ترجمة "et" إلى العربية

Hayvanların (genelde memelilerin) yenebilir kasları.

(Eski Türkçe’den beri kullanılır) 1. İnsan ve hayvan vücûdunun kas ve yağdan meydana gelen, kemikle deri arasında bulunan kısmı: Düşmanın silâhı etimizi kemiğimizden ayıracak (Nâmık Kemal). Hem büyük yurdu kuran hem koruyan kudretimiz / Her zaman varlığımız hem kanımız hem etimiz / Vatanın hem yaşıyan vârisi hem sâhibi o (Yahyâ Kemal). 2. Hayvan vücûdunun yiyecek maddesi olarak kullanılan kas kısmı. 3. Bundan pişirilen yemek: “Et lokantası.” Yumurtadan sonra etler, sebzeler, börek, tatlı ve meyveler sırasıyle konup kalkardı (Sâmiha Ayverdi). Biz belki de bu cehenneme sofrasında her öğün et, peynir bulamazsa (...) bu da yaşamak mı diyen bir tek sefîlin yüzünden itildik (Târık Buğra). 4. Meyvelerde kabukla çekirdek arasında kalan lezzetli ve besleyici kısım. 5. Ten, beden: Erkek gözü kadın etinin yalnız görünüşü ile doyuyor (Ahmet Hâşim). Soyunsa altından eti gene kadife, sırma ve atlas çıkacak hissini vermektedir (Refik H. Karay). Uyuyamadım, ağrılarım arttı, fakat rûhî azâbıma nispetle çok asil, sâde ve saf olan et ıztırâbımı o gece sevdim (Peyâmi Safâ). ѻ Et bağlamak: 1. Şişmanlamak: Alişar son zamanlarda et yağ bağlamıştı, ama küçümsenir savaşçılardan değildi (Kemal Tâhir). 2. (Yara için) İyileşmeye başlayıp üstü tâze etle kapanmak. Et can tutmamak (tutamamak): Bir türlü şişmanlayamamak: Ben... afacanlıktan, hırçınlıktan et can tutmayan bir kızdım (Reşat N. Güntekin). Et lokantası: Belli başlı yemeği ızgara etler ve kebaplar olan lokanta.