ترجمة "esame" إلى العربية

Ar. esāmі “isimler”den) târih. 1. Yeniçerilerin ana kütükte yazılı olan isim ve künyeleri. 2. Yeniçerilere, künyelerini ve hak ettikleri ulûfeyi göstermek üzere verilen kâğıt [Esâme kâğıdı da denir]: Birinci Mahmud zamânında ve H. 1152 M. 1739 târihinden sonra yeniçeri ulûfe kâğıtlarının, yâni esâme denilen maaş varakalarının alınıp satılmasına müsâade edilmek gibi pek sakil bir çığır açıldı (...). Bir nevi esham ve tahvîlât gibi satın alınarak elden ele geçen bu esâmeler sâyesinde buna sâhip olanlar her ulûfe çıktıkça hisselerine isâbet edeni alırlardı (Mehmet Z. Pakalın). Sağ ulûfecilerde, süvâri bulunan babasının vefâtından dolayı ondan mahlûl kalan esâmenin kendisine verilmesi hakkında İsmâil adında bir süvâri oğlunun istîdâsı ile yapılan muâmele (İsmâil H. Uzunçarşılı). ѻ Esâmesi okunmamak (olmamak): Kendisine önem verilmeyip adı bile anılmamak, esâmîsi okunmamak.

[Ar. ism > esmā > esāmi / esāme] (esa:me) {OsT} is. اسامه 1. İsimler; adlar; namlar. 2. tar. Yeniçerilerin künyelerinin kayıtlı olduğu kütük.