ترجمة "ergen" إلى العربية

(< er-gen) 1. Çocukluktan çıkıp ergenlik çağına girmiş, evlenecek çağa gelmiş (kimse), ergin, bâliğ, âkıl bâliğ. 2. Henüz evli olmayan (kimse), bekâr: Yakasın ergenin bit yer hemîşe / Kazancını dahi it yer hemîşe (Güvâhî – T. S.). Evli misin ergen misin / Eşin yoktur bir sen misin (Âşık Veysel). Ben evlendim, bir defa budalalık ettim, başımı nâra yaktım. Bir de ilk ergen çocuğumu belâya sokayım. Yoo... Allah esirgesin! (Fahri Celâl). ѻ Ergene karı boşamak kolay: İnsan başına gelmeyen şey hakkında çok kolay hüküm verir, bekâra karı boşamak kolay.