ترجمة "denk" إلى العربية

1. hayvana yüklenen yükün yarısı, bir tarafına konulan miktarı 2. sık bağlanıp murabbaü'ş-şekil bir hacim teşkil eden tüccar eşyası, balya 3. dirhemin dörtte biri 4. (mecazen) muvazene

(< Eski Türk. teng “denk, benzer” < Çin. têng “terâzi; denk, eşit”, ayrışma ile teng, sertleşme ile tenk > denk) [Farsça deng’den geldiği de ileri sürülmüştür] 1. Bir yük hayvanının iki yanına yükletilen yüklerden her biri, tay. 2. Büyük bir bohça biçiminde sıkıca bağlanmış eşyâ veya ticârî mal: “Yatak dengi.” “Tütün dengi.” Silâhları denk denk bağlattı (Ömer Seyfeddin). Bunun için bohçacı kadınlar gibi peşiniz sıra bir denk gezdirmeniz lâzımdır (Reşat N. Güntekin). Karşıki sâhilde yün denkleri çıkaran gemiye haykırdık, işâretler ettik (Refik H. Karay). ♦ i. ve sıf. 3. (Ağırlık veya nicelik bakımından) Aynı ölçüdeki şey, eşit, eş, ... kadar: “Boyu boyuna denk.” Olur mu dünyâya indirsem kepenk / Göz yaşı döksem Nuh tûfânına denk (Necip F. Kısakürek). 4. (Kıymeti veya niteliği bakımından) Aynı değerde olan şey veya kimse, eş, akran, küfüv: Herkes alacağını almalı beyler / Koç yiğit dengini bulmalı beyler (Köroğlu). Evlenmelerde akran, denk aramada onlar erkeklerden daha mutaassıptırlar (Ahmet H. Tanpınar). 5. mat. Özdeş, idantik.