ترجمة "beraber" إلى العربية

(Fars. ber-ā-ber) 1. Birlikte: İkimiz berâber aşağı iniyor, ikimiz berâber soruyoruz (Yusuf Z. Ortaç). Meydân-ı sühanda yoğ iken sen gibi bir er / Bir şâir-i Rûm oldu sana şimdi berâber (Ziyâ Paşa). Açlarla berâber inledim (Yâkup K. Karaosmanoğlu). 2. Bir seviyede, bir hizâda, bir ve eşit: “Boyu berâber evlâdı var.” Kendinizle berâber tuttunuz (Nâmık Kemal). Bilir misin, bence vatan îman ile berâberdir (Nâmık Kemal). 3. +le ekini almış mastarlardan sonra; “(+diği) halde, (+sine) rağmen” anlamına gelir: İtalya Papa’nın makarrı olmakta devam etmekle berâber... (Cenap Şahâbeddin). İyi bilmekle berâber kendimde olmayan bir şeyi onlarda tasavvur ederdim (Ahmet H. Tanpınar). Biraz şaşırmakla berâber hem de çok dedim (Ahmet H. Tanpınar). ѻ Berâberinde (berâberimde, berâberimizde...): Kendisiyle birlikte, yanında, refâkatinde, nezdinde: Gittiği yer neresi olursa olsun bütün bu gördüklerini berâberinde götürecek değil miydi? (Ahmet H. Tanpınar). Ses bir kartal gibi süzülüp yükseldikçe rûhumuzu da berâberinde sürüklüyor (Ahmet H. Tanpınar). ● Berâberce zf. Bir arada, birlikte: Hacı Bayram’ın kâinâtı ve insanı berâberce oluş hâlinde gösteren bir manzûmesi vardır ki... (Ahmet H. Tanpınar). ● Berâbere zf. (Yönelme hâli ekinin kalıplaşmasıyle) (Bir yarışma veya oyunda) Rakipler birbirini yenemeyerek, aynı dereceyi alarak, başa baş: “Berâbere bitmek.” “Berâbere kalmak.” Brezilya, bir Balkan takımı olan Yugoslavya ile gene sıfır sıfır berâbere kalmış (Burhan Felek). Yarışta hep berâbere kalmış, birlikte koşmuş (...) birlikte tükenip gitmiştir (Sâmiha Ayverdi).