ترجمة "ayaz" إلى العربية

(Eski Türk. ayās) 1. Sâkin, açık ve genellikle mehtaplı gecelerde çıkan kuru soğuk: Bir karış karı, keskin ayazı, tenhâ sokakları ile berrak bir kış sabahı (Aka Gündüz). Mart gecesinin ayazı içinde... (Yusuf Z. Ortaç). 2. (Hava için) Soğuk. 3. argo. Kötü [Daha çok iş kelimesiyle kullanılır]: “İşler ayaz.” ѻ Ayaz kesmek: 1. Soğukta uzun müddet kalarak üşümek. 2. argo. İşi kesat gitmek. Ayaz vurmak: (Ağaç) Kuru soğuğa mâruz kalıp donmak. Ayaza çekmek: (Hava) Çok soğumak, kışın kar ve yağmurdan sonra şiddetli soğuğa dönmek. Ayaza (Ayazda) kalmak: argo. Eline bir şey geçmemek, açıkta kalmak: Yatakları da alıp götürmüşler, gene kaldık ayazda (Bediî Fâik). Ayaz paşa kol geziyor (kola çıktı): “Dışarıda şiddetli bir ayaz var, hava çok soğuk” anlamında kullanılır [Bu söz İstanbul’un bir semtine ismini veren, Kānûnî devri sadrâzamlarından sert ve çok titiz bir paşa olan Ayas Paşa’nın sıkı teftiş ve kontrollerini ifâde etmek için kullanılmış, zamanla Ayas > Ayaz değişimi ve her ikisinin de sertliği dolayısıyle bu mânâya gelmeye başlamıştır].