ترجمة "ant" إلى العربية

(Eski Türk. and) [Eski metinlerde and şeklinde geçen kelime son dönemlerde yalın halde iken ant olarak yazılmaya başlanmıştır] Allah’ı veya mukaddes bir varlığı şâhit tutarak verilen söz, yemin, kasem: Kābil mi? Kadın ant, şart, para kabul etmiyor (Refik H. Karay). Sofrada andlar, yeminlerle baş köşeye kuruluruz (Yusuf Z. Ortaç). ѻ Ant etmek (eylemek): Yemin etmek: Geçtim sevdiğim geçtim. İşte ant ediyorum, o kadar mesûdum ki (Safiye Erol). Ant içmek: 1. Yemin etmek: Biz ayrı düşmemeye and içmiştik denizden (Fâruk N. Çamlıbel). Ant içtim bu yıl beni aldatırsa bahar / Yuf olsun bana bir daha yüzüne bakarsam (Câhit S. Tarancı). 2. Kānûnî, meslekî veya vicdânî bir sorumluluk yüklenilirken belli sözleri tekrarlayarak yemin etmek: “Yedek subaylar ant içtiler.” 3. (Özellikle çocuklar arasında) Birbirinin kanını akıtıp tadarak kan kardeşi olmak: Biz birbirimizin kanlarını içeriz; buna ant içmek derler (Ömer Seyfeddin). Ant olsun: Yemin ederim ki. Ant vermek: Bir kimseden, ona göre mukaddes veya çok önemli sayılan şeyleri öne sürüp üzerine yemin ederek bir şeyi yapmasını veya yapmamasını istemek. ● Antlı şartlı (yeminli) birl. sıf. Yeminli, kasemli.