ترجمة "Un" إلى العربية

(Eski Türk. ūn) 1. Tahıl veya bâzı gıdâ maddelerinin öğütülmesinden elde edilen toz hâlindeki besin: “Buğday unu.” “Pirinç unu.” “Patates unu.” 2. (Tek başına kullanıldığı zaman) Özellikle buğdaydan elde edileni: “Un çorbası.” “Un ticâreti.” “Un fabrikası.” Bir ay içinde mutlaka bin çuval un, beş yüz kazevi pirinç, beş yüz koyun... getireceksin (Ömer Seyfeddin). Undan bize de pay, bize de pay (Orhan V. Kanık). ѻ Un helvası: Yağ içinde kavrulan una şeker şerbeti veya pekmez katılarak yapılan bir helva türü. Un ufak etmek: 1. Ufak kırıntılar hâline getirmek: Bu topraklar senin gibi gençliğine güvenen nice kişileri eritmiş, un ufak etmiştir (Bekir Büyükarkın). Zîra yarım çuval kahveyi bâzû kuvvetiyle un ufak etmek hayli yorucu bir ameliye idi (Sâmiha Ayverdi). 2. mec. Yok edecek şekilde parçalamak. Un ufak olmak: 1. Ufak kırıntılar hâline gelmek. 2. mec. Yok olacak şekilde parçalanmak, bölünüp yok olup gitmek: Fakat bu rafine ve asil medeniyetin, makinelerin ayakları altında un ufak olacağına şüphe etmemesi de çok garipti (Sâmiha Ayverdi). Su testisi su yolunda kırıldığı gibi anarşi küpü de anarşi yolunda un ufak olur (Ergun Göze). Ununu eleyip eleğini (duvara) asmak: Üstüne düşeni yapmış, hayâtının geri kalan kısmında artık kendisinden bir şey beklenmez duruma gelmiş olmak: Artık unumuzu eleyip eleğimizi duvara astık (Reşat N. Güntekin). Edâ altmış beşlikti. Çoktan ununu eleyip eleğini asmış, hayızdan, nifastan kesilmişti (Fahri Celâl).