ترجمة "Tak" إلى العربية

(Fars. tāk) Asma, üzüm kütüğü: Reng-i tâk-i hafâdan cûşa gel ey bâde-i tahkîk / Kadehler şîşeler humlar sebûlar hep seninçündür (Nâbî). Verir tâb-ı havâsı neşve-i mey / Yakılmış külhanda hîme-i tâk (Nâbî). Neş’e-i aşkınla dil giryân idi rûz-ı ezel / Eşk-i çeşmim cûş eder hâlâ nihâl-i tâkten (Leskofçalı Gālib).

(Ar. ṭāḳ < Fars.) 1. Millî bayram ve şenliklerde caddelere geçici olarak kurulan süslü kemer: Celâdetler kuşanmış yükselen tâk-ı hamiyyettir (Tevfik Fikret). Defne dallarıyle süslü taklarda fenerler (Yusuf Z. Ortaç). 2. (Yapılarda) Kemer veya yarım dâire şeklindeki kapı ve pencere üstü. 3. Kubbe, kümbet: Heman bu hançer-i zerrin-gılâf-ı pâşâdır / Ki tâk-ı arşa asıldı bu şeb hilâl-misâl (Bâkî). Tal’atınla olsa çok mu tâk-ı mînâ gark-ı nur (Cenap Şahâbeddin). Bu ummânın görülmez işitilir dalgaları, yakın ufukların bulutlu sâhillerine değil sanki bütün cihânın tâkına çarpıyordu (Ömer Seyfeddin). ѻ Tâk-ı ebrû: “Kaş tâkı” Kemer biçimindeki kaş: Tâk-ı ebrûlarını yâd ile nûş etsem mey (Koca Râgıb Paşa). Tâk-ı ebrûyum cebîn-i hüsn-i yâre kudsiyan / Kâbe-i ulyâda mihrâb-ı salât eyler beni (Leskofçalı Gālib). Şems etme ser-fürû her bir velî mihrâbına / Tâk-ı ebrû-yi cemâl-i server-i Geylân’a bak (Osman Şems). Tâk-ı kisrâ: Hz. Muhammed’in dünyâya geldiği gece çatlayıp yıkılmış olan muhteşem saray [Dîvan edebiyâtında çok kullanılmıştır]. Tâk-ı pâyende: Kubbeleri tutmak için etraflarına yapılan kemerli payandalara verilen isim. Tâk-ı zafer: Bir zaferin hâtırası için yapılan ve altından geçilen kemerli mîmârî âbide: Mermer merdivenleriyle gurûbun önünde bir reng-i âl kesbeden mağrur sarayları ebediyete karşı birer tâk-ı zafer gibi durur (Sâmipaşazâde Sezâî). Bir meydan ortasında bülent bir tâk-ı zafer... (Yahyâ Kemal).