ترجمة "Irz" إلى العربية

(Ar. ‘irż) 1. Bir kimsenin başkaları tarafından dokunulmaması ve kirletilmemesi gereken nâmusu, iffet, şeref ve haysiyeti: Meyl etme edepsiz ile arsıza / Âkıbet ırzına hîle getirir (Karacaoğlan). Irzından başka neyin kaldı ki vere vere (Fâruk N. Çamlıbel). Mahalleli ırzına, nâmusuna, şerefine ve menfaatine kale olan bu üçlü otoriteye karşı edep ve itâatle boyun keser (Sâmiha Ayverdi). 2. eski. Perde. ѻ Irz düşmanı: Cinsî zevkini tatmin için karşısındakinin nâmusuna kasteden kimse: Kendisine kim aşk, alâka göstermişse o adamı hemen hemen ırz düşmanı bir çapkın bilmiş (Ahmed Midhat Efendi). Irz ehli: Nâmuslu, iffetli, ehl-i ırz: Ben sana ırz ehli, aklı başında, kâmil bir adamım demiyorum (Ahmed Midhat Efendi). Emme hovardalık edecek avrada da benzemiyor, ırz ehli bir yenge (Aka Gündüz). Irzı kırık: İffetine pek düşkün olmayan, hafifmeşrep: İşittim: İstanbul’da bir iki ırzı kırık / Demişler ki: Erzurum Ermeniler’e lâyık (Behçet K. Çağlar). Irzına (Irza) geçmek (tecâvüz etmek): Zor kullanarak cinsî zevkini tatmin etmek: Yunan’dan beter edip soyup soğana çevir, ırza geç, nâmusa geç (Bekir Büyükarkın). Irzını bozmak: halk ağzı. Kızlığını gidermek.