ترجمة "El-" إلى العربية

(Ar. harf-i târif el-) Arapça’da isimleri mârife yapan (belirli duruma getiren) bir ön ek olup dilimize aşağıdaki şekillerde girmiştir [Başına geldiği kelimelerin ilk harfi hurûf-ı şemsiyyeden biri ise er-, es- eş-, et- vb. şekiller alır]. ■ 1. Arapça’dan klişe hâlinde dilimize geçmiş bâzı söyleyişlerde yer alır. El-hamdü lillâh: Bk. ELHAMDÜLİLLÂH. El-hükmü lillâh: “Hüküm Allah’ındır, Allah’ın istediği olur” anlamında tevekkül ve tesellî sözü olarak kullanılır: Öldürmek ister uşşâkı ol mâh / Âşık ne dersin? El-hükmü lillâh (Muallim Nâci). El-ıyâzü billâh: Sığınma, ilticâ Allah’adır; Allah korusun, Allah esirgesin: Kendim de nazîre der idim gâh /Ammâ ne söz el-ıyâzü billâh (...). El-ma’nâ fî batni’ş-şâir: “Mânâ şâirin içindedir” Mânâsı anlaşılmayan sözler karşısında kullanılır. El-minnetü lillâh: Minnet ancak Allah’adır, sâdece Allah’a minnet edilir [Şükür sözü olarak kullanılır]: El-minnetü lillâh ki zaman ahd-i keremdir (Nef’î). El-minnetü lillâh ki olup şâd halâyık (Nâilî). El-muzaffer dâimâ: “Dâima zafer kazanan” anlamında olup pâdişah tuğralarında kullanılırdı: Mustafâ Han İbn-i Ahmed el-muzaffer dâimâ (Fıtnat Hanım). Es-selâmü aleyküm: