ترجمة "Adamak" إلى العربية

(eski Uygurca) [ad-a-mak] {eT} gçl. f. [-r] 1. Birisine zarar vermek. [EUTS] 2. isim vermek, ad vermek

(Eski Türk. āt+a-mak “unvan, isim vermek” < āt “ad, isim”) (-i / -e) 1. (Allah’a, mübârek bir şahsa veya makāma) İsteği gerçekleştiği takdirde yerine getirmek üzere vaatte bulunmak, nezretmek: Ordu milletlerin en çok dövüşen, en sarpı / Adamış sevdiği Allâh’ına bir böyle yapı (Yahyâ Kemal). Adaklar adamış, kurbanlar kesmiş (Eflâtun C. Güney). 2. (Kendini veya bir şeyi) Bir gāye emrine vermek, yoluna baş koymak, vakfetmek, fedâ etmek, hasretmek: Karac’oğlan der ki bilirim seni / Adadım yoluna kurban bu canı (Karacaoğlan). ѻ Adamakla mal tükenmez: Yerine getiremeyeceği vaatlerde bulunan, yapabileceğinden çok fazla şey vaat eden kimse için alay yollu söylenir: “Hepinize birer otomobil alacağım... adamakla mal tükenmez.”

[eT. at-a-mak > ad-a-mak] gçl. f. [-r] [-d(ı)-yor] آدامق 1. {eT} {eAT} Ad koymak; adlandırmak; söylemek. [EUTS] 2. Allah’a bir dileği gerçekleştiği takdirde yerine getirmek amacıyla vaatte bulunmak; nezretmek; {eAT} (aynı). 3. Yemin niteliğinde söz vermek; harcamak; feda etmek; bağlanmak; hasretmek. 4. {eAT} Vaat etmek.